«Эпир те — яш...»

В. Волгина асăнса

Эпир те — яш... Пиртен яшши те

яланлăха çĕре кĕрсен

мĕн калăн, сăввăм? Йывăр питĕ,

янраççĕ шăппăн йĕркесем.

Ик куç çути халь те асрах-ха,

ĕнер çеç сӳннĕ куç çути...

Асрах упранĕ ун сăмахĕ —

вуншар кун-çул вĕçне çити.

Каллех эп шухăшлăп, поэзи,

пĕр сан пирки халь ирсерен:

сан кунусем — пиртен килеççĕ,

çук, эсĕ уйрăм мар пиртен.

Чуна часрах çитĕнтересчĕ

çĕршыв ĕçне умра курса.

Сан хăватна та ӳстересчĕ

сехетсерен вăя парса.

Поэзи сывлăшĕн сипечĕ

ялан упрантăр çĕр çинче, —

куллен çак шухăшпа ĕçлесчĕ

тăван çĕрте, тăван енче.

Кăшни хаваслăрах сывлатăр,

тасан упранччăр кăмăлсем.

...Çын ĕмĕрне вăрăмлатма та

пулăшайсанччĕ сăввăмсем.

Çĕнĕ комментари хуш