Элеги

Кĕркуннехи уяр тĕнче — мерчен.

Çавра чул пек вăл кăптăркка, тирпейлĕ.

Çаралнă вĕтĕ туратсем черчен.

Тӳпе çинчи вĕт çулçăсем шевлеллĕ.

Кĕркуннехи уç сывлăш — панулми:

пиçсе кӳпченĕ çăмхара — сипетлĕх.

Сывлатăн пĕчĕк ачалла — туллин.

Кулатăн мĕн кирли пурте çитетлĕн.

Кĕркуннехи виç уйăх — çулçӳрен.

Ал арчинче кĕпе-тумтирĕ пур ун.

Эс çаврăнса çеç пăхăн, вăл тӳрех

кăнтăралла кустарĕ: «Пур пул, пурăн!»

Кĕркуннехи самант таврăнмасла.

Пур тивĕçменлĕх, ватлăх, шухăш — тарăн.

Çил хускатсан йăмралăх анаслать.

Йĕпхӳ килет те — вăл йĕрет, мăнтарăн.

«Этем хĕр-ывăль ан кулянтăрах

çу — кĕтĕкшĕн, кĕр çулсăрришĕн», — тетĕп.

Асра халь сăвăç çырнă виç сăмах:

«Кĕркуннепе пит ăнăçлă ĕçлетĕп».

Çĕнĕ комментари хуш