«Пăхатăп ĕмĕрсен тĕпне...»

Пăхатăп ĕмĕрсен тĕпне:

Чул хушшинче çунать кăвайтă;

Пĕр кайăкăн шултра тĕкне

Ачин çӳçне тиресшĕн ватă;

Пĕлместĕп эп ун чĕлхине,

«Вăш-ваш!» тенине çеç тăнлатăп.

«Çав кайăк тĕкĕ пек вăш-ваш,

Çуначĕ пек вăш-ваш вĕçмешкĕн

Эс хуш тĕреклĕ, çăмăл аш!» —

Тесе ватти йăхне пиллесшĕн.

Ман шухăшпа çав çын — чăваш,

Эп çавăнтан тымар илесшĕн.

Кĕреп истори тĕпелне,

Ун çӳпçине ӳпĕнтеретĕп:

Чăвашăн ылтăн-кĕмĕлне

Курас тесе ĕмĕтленетĕп.

Пăрахнăччĕ эп тĕлĕнме,

Халь тепĕр хут ак тĕлĕнетĕп.

Мĕн чухлĕ несĕл, йăх, ăру —

Весь, меря, чудь — пуртан çукланнă!

Картман картне, çырман çыру,

Çĕртен пĕр йĕрсĕрех çухалнă...

Чĕлхемĕрте пур пултару,

Эпир пулмах, пулмах çуралнă!

Çĕнĕ комментари хуш